Gastenboek mobar aka Henk 2010 -2011
Hier kun je een reactie kwijt m.b.t mobar en internet…
Nieuwe gastgedichtenpagina 2006
Nieuw is mijn gastgedichtenpagina 2006
Heb jij ook een gastgedicht voor deze pagina
stuur die dan hier in.
Gastgedicht:Wasdom, wat is dat dan?
Ingezonden door Vansion september 2006.
Wasdom, wat is dat dan?
Is niet elk dansen een voorspel op het paren reikhalzend naar de oersprong die al wat is vernietigt voor een jong?
Gaan de getijden niet over lijken soms gezwind belust op x92t volle wasdom zij het recht of krom?
Wat anders ontspint zich uit ragfijnheid dan gewin van leeftocht nog en nog?
In aftandse en bange schuren vergaren, lijmen, slijmen, dwingen, smoren en bewaren, in pampers en in luren draaien is louter dooddoend tijdverlies
x85 wijl het af en aan en het meedogenloze wissen het klappen van de zweep wel kent zoals het wrede missen.
Enkel dan ben je een man geweldig rijk en wijd vervuld van overvloed en rijpe moed gereed voor elke strijd
wanneer je feest en al je breidels op tijd en stond grondig vieren kan.
Vansion, september 2006
Gastgedichten van Vansion
Vansion, ingestuurd 8 augustus 2006.
Is dat niet mooi?
de sneeuw na. -Waren het zakdoeken, daar in dat roze kamertje, een doos met wat je zag, koos en ontzag?- …
Schrijf van je zo oneigen handen, je vouwde ze, toen zou al van je hield. …
Maar schrijf niet van je ronde kinderogen, verbaasd, en wat ze toen al wisten: vermoorde vrouwen
en bazig rood het woord, de morgenmelk van zurig-zieke spenen omdat de dag weer moest beginnen en met haar de herinneringen. ….
Ach neen, je hoeft het niet te zeggen: dat je liegt. De spijt is fluks verzonnen. Ontzien doet maar een heel klein beetje pijn, misschien. Overwonnen zal je zeker zijn. Is dat niet mooi? ….
Hey, is dat niet mooi?
Vansion, ingestuurd 8 augustus 2006.
Schrijf van de geeuw: het landschap wuift
Gastgedichten
…………………………………………
Bedankt Mooie Zee!
…………………………………
Ingezonden door Sunset:
…………………………………………
………………………………………….
Stamelende woorden proza
————————
Suikerzoet adem ik jouw huid
heel zacht voorzichtig met mijn mond
en tong zuigt strelend elke porie;
het blozende ontwaakte knopje fruit
smaakt als de beste nectar en terstond
geurt mij bedwelmend lelie
Als bloemenhoning neem ik jou
zo suikerzoet en tongenstrelend
in mij op, laat mij door jou beminnen
jij mooiste bloem en goddelijkste vrouw
ik hunker al jouw roze zwoele warmte binnen
Ik tel geen sterren meer enkel ikzelf als nova
blijf vurig en voor altijd gloeiend branden;
ik vlei mij aan jouw voeten neer
ben enkel was nog in jouw handen
en enkele stamelende woorden proza.
**********
sunset 2006, ingestuurd op mobar’s weblog.
**********
|
door: rebelle Do you believe in crazy?
…………………………
Do you believe in crazy,
Something we all hide inside, Do you believe to keep it hazy, It has nothing to do with pride, There are rumours,
There is lauchter, There we go, To take care after, But we know the mourning after, All we know is Deep inside We want the crazyness to hide. I learned it isx92nt easy
Throwing away that taboo, No, to learn is never easy, All that trouble, I know it too, But sometimes itx92s better, To look, clearly, see the really YOU ………………………………
Do you believe in crazy,
And I say yes with all my pride, I want to go for all the madness To learn from things I keep inside, Never moments,
Of destruction, come from devils come from hell Itx92 s only an obsession Of the madness, it will tell What is broken, What is missing, gave dissapointment deep within, knowing the only thing you need is some loving, a helping hand To come down to earth for earthing make some real and better landinx92 …………………………………
I do believe in crazy
x91cause it shows such a lot more With a really understandin It will bring you to the core And itx92s never told,
Life would be easy, And its something you canx92t buy your madness it can bring you At a place , the reason why All rights reserved by Rebelle.
|
2006-07-22 12:22:31 |
Geplaatst door: Mistique | 2 juli 2006 om 15:24
Verleden en toekomst zijn rovers,
het heden is slechts een gedachte,
werkelijkheid is voor gelovers,
voor wie om fantasie lachte
Essentie is het vervullen van een wens,
een hartekreet uit ontbreken geboren,
de waarde en recht van een mens,
wat hij in de loop van zijn zoeken is verloren.
Gedachten, fantasiexebn en dromen,
worden in de toekomst vervuld,
het zijn blauwdrukken van wat gaat komen,
een ieder zijns weeg, zeer verguld.
Ego en hart, wie ziet het verschil,
wat bedoelde hij, die filosoof,
toen hij sprak over een weg en een wil,
waarmee hij de werkelijkheid verschoof.
Jouw werkelijkheid verschilt van die van mij,
mijn werkelijkheid verschilt van die van haar,
toch zet ik haar niet opzij,
het is haar essentie, die ik bewaar.
……………………
-glimmend-
Als verstekeling woon ik in de ligaturen
van je stem, van je vertakte stem
waar verlangen avond heet en nacht.
Nog rimpelen -verwonderd- de plooien
overhoeks, waar keerkringen de ringen zijn
van je te vroege roep: je zoekt.
Waarom -ontgloeid- weer in de warme holtes kijken
en in het weke rode vlees vertellen van
gewordenheid die liefde was?
De kralen rond je hals zijn zwart, je ongerijmdheid
git als ogen en klimmen kan ik nog naar je verbeurst verzet
dat net je mantel -glimmend- uit zal doen.
geschreven door Vansion, ingezonden maart 2006.
Bedankt Vansion voor dit prachtige gedicht.
……………………….
De eerste lentezon op mijn gezicht!
Ik knoop mijn bloes wat verder open
en knijp verrukt mijn ogen dicht.
Want o, die strakke, blauwe lucht.
Die zucht naar avontuur die tintelt in
mijn bloed. Die maakt, dat ik wel kijken
moet naar iedere mooie knaap of heer.
Die maakt dat ik ze stuk voor stuk begeer.
Maar als een jongen mij passeert, wat
spottend en geamuseerd, sla ik betrapt
mijn ogen neer. Ik, met mijn uiterlijk van al
wat oudere dame: ik moest me schamen.
Ingezonden 12 mei 2006 door Ria Zifkamp.
……………………………………………………………..
……………………………………………………………..
Bedankt Ria, ik vind het een prachtig gedicht!
Is dat niet mooi? Gastgedicht van Vansion.
Schrijf van de geeuw: het landschap wuift
de sneeuw na. -Waren het zakdoeken, daar in dat roze kamertje, een doos met wat je zag, koos en ontzag?-
Schrijf van je zo oneigen handen, je vouwde ze, toen zou al van je hield.
Maar schrijf niet van je ronde kinderogen, verbaasd, en wat ze toen al wisten: vermoorde vrouwen
en bazig rood het woord, de morgenmelk van zurig-zieke spenen omdat de dag weer moest beginnen en met haar de herinneringen.
Ach neen, je hoeft het niet te zeggen: dat je liegt. De spijt is fluks verzonnen. Ontzien doet maar een heel klein beetje pijn, misschien. Overwonnen zal je zeker zijn. Is dat niet mooi?
Hey, is dat niet mooi?
Vansion, ingestuurd 8 augustus 2006.
Van de schoot verschoten
Van de schoot verschoten
Laat ons nogmaals
weerstand- en oeverloos de xe9xe9n aan dx92ander lijfelijk bekennen: Er is geen grond Er is nooit grond geweest.
dat ongewapend daveren van onze ziel dat grenzeloze wapperen van onze vlag je weet , ik weet, het is eenvoudig mastloos.
Er is volstrekt geen meer, geen minder dan enkel wankel evenwicht tussen jouw en mijn zwaartepunt. -Ooit zul je mij bevruchten.-
Kom dan jij. Wees nu mijn u. En lijft u mij toch in meteen en voor altijd.
Geschreven door Vansion, ingezonden 1 juli 2006.
Geen echt mens
Ik probeer te begrijpen
hoe alles in elkaar steekt
het leven
de wereld
alle mensen om mij heen
hoe het moet zoals het niet hoort
dat dat dan goed is
ik snap het niet
ik sluit een hokje
voor ik de volgende open
in mijn eigen ritme
mijn eigen systeem